عشقولانه

پیش از آن که واپسین نفس را بر آ رم ،

پیش از آنکه پرده فرو افتد ،

 پیش از پژمردن آخرین گل.

 بر آ نم که زندگی کنم ، بر آ نم که عشق بورزم ، بر آنم که باشم ....

در این جهان ظلمانی ، در این روزگار سرشار از فجایع ،

در این دنیای پر از کینه

نزد کسانی که نیاز مند منند ، نزد کسانی که نیازمند ایشانم ،

 کسانی که ستایش انگیزند

 تا دریابم ، شگفتی کنم ،باز شناسم، که ام...! 

 که میتوانم باشم...! که میخواهم باشم....!

 تا روزها بی ثمر نماند، ساعتها جان یابد ، لحظه ها گرانبار شود....

هنگامیکه می خندم، هنگامیکه می گریم ، هنگامیکه لب فرو می بندم

در سفرم به سوی تو ، به سوی خود ، به سوی خــدا

که راهی است ناشناخته  پر خار ، نا هموار ،

 راهی که باری در آن گام میگذارم که قدم نهاده ام و سر بازگشت ندارم،

 بی آنکه دیده باشم شکوفایی گلها را ،

بی آنکه شنیده باشم خروش رودها را

به شگفت در آیم از زیبایی حیات ،

 اکنون مرگ می تواند فـــراز آید اکنون می توانم به راه افتم

اکنون می توا نم بگویم که زندگی کرده ام